revizija

(Re)procjena

Milos2

.

Tačno 11.337.654 eura. Toliko iznosi negativni efekat (gubitak) procjene imovine – nepokretnosti, opreme, alata I inventara, nematerijalne imovine i vazduhoplova na dan 31.12.2017 godine.

Pitate se za koju firmu? Montenegro airlines, naravno.

.

.

Naime, prema revizorskom izvještaju za 2018. godinu, menadžment kompanije je angažovao nezavisnog procjenjivača (renomiranu kompaniju Ernst & Young Montenegro) koji je napravio novu procjenu imovine nacionalnog avio prevoznika na dan 31.12.2017 godine, dostavio je odboru direktora kompanije koji je istu usvojio i prihvatio (odluka broj 1785 od 01.04.2019 godine).

.

.

Između ostalog, procjenjivač je pregledao osnovna sredstava nacionalnog avio prevoznika i umanjio ih za čak 9,2 miliona eura, sa 31,3 na 22,5 miliona eura. Preciznije, umanjena je vrijednost opreme za 8.774.630 eura kao i građevinskih objekata za 469.854 eura; umanjena je vrijednost osnovnih sredstava za čak oko 30%. Na taj način, gubitak Montenegro airlines-a u 2017. godini je uvećan sa 4,6 miliona eura na ogromnih 15,9 miliona eura.

.

.

Ovaj ogroman iznos gubitka je knjižen na osnovu međunarodnog računovodstvenog standarda broj 8, koji “izričito zahtijeva da se materijalne (značajne) greške koje se otkriju tek nakon objavljivanja finansijskih izvještaja”.

Bilo bi dobro da odbor direktora Montenegro airlinesa, umjesto što zatrpava javni prostor infomacijama o “najboljem rezultatu poslovanja” iako zapravo redovno ostvaruju gubitak u poslovanju, objavi ovu procjenu, kako bi znali o kojim tačno greškama se radi, kao i koja je to oprema precijenjena za preko 8 miliona eura.

Valjalo bi da to saznamo obzirom na veličinu greške (11,3 miliona eura) kao i na činjenicu da ovu kompaniju uredno decenijama unazad finansiraju svi građani naše države Crne Gore, a poslednjih godina, prema priznanju nadležnih institucija, i potpuno nezakonito.

Jasno je što se sprema za Montenegro airlines; kome nije jasno, neka pročita knjigu “Pipi duga čarapa”, tamo se kriju svi naši odgovori.

p.s. slučajno ili ne, selotejp kompanija E3 pružala je konsultantske usluge i Montenegro airlinesu. Možda se u tom zecu izležava grm i kulira dok pije Mojito na naš i vaš račun. 

Šašavi Italijani

Milos2

Prohladnih avgustovskih dana bivamo zapljuskivani prejakim ekonomskim terminima koji služe za konsolidaciju nervnih završetaka koji utiču na primarna zaključivanja. Kada tome pridodamo i pojačanu upotrebu klima uređaja, logika nas vodi ka najavljenom izlasku Italijana iz EPCG.

Naravno, pitanje svih pitanja glasi: Ko će to da plati? I kako će to da se plati? Srećom, imamo uzbuđujuće vijesti! Citiramo doslovce (slatki pleonazam je ponekad prekoristan) : “Kada je u pitanju finansijska transakcija koja podrazumijeva kupovinu 41,7 odsto akcija kompanije, nominalne vrijednosti od skoro milijardu eura, a koja na svojim računima ima više novca nego što sama transakcija iznosi, potpuno je jasno da način finansiranja ne može biti problem. Iako iznos od 35 miliona na godišnjem nivou nije mali, on u potpunosti odgovara profitnom potencijalu EPCG. U svakom slučaju, jedan od osnovnih činilaca konačne odluke o načinu isplate biće i potreba da se ne poremeti stabilnost našeg budžeta”.

.

.

Par zanimljivosti iz ovog citata su jako zanimljivi (dvostruka zanimljivost je uvijek dobrodošla prilikom ekonomskih analiza, zapamtite):

  1. Ako su Italijani toliko šašavi da prodaju kompaniju koja ima ima više novca na računima od prodajne cijene, onda ih treba kolektivno poslati u Dobrotu ili neku sličnu ustanovu u Italiji
  2. Ako su Italijani toliko šašavi da prodaju kompaniju koja ima potencijalni profit od 35 miliona eura godišnje (čitaj: može biti a ne mora da znači)  i koja ima ima više novca na računima od prodajne cijene, onda njihov specijalni tužilac treba da popije kafu s njima neđe u MIlanu;
  3. Ako su Italijani toliko šašavi da prodaju kompaniju koja ima nominalnu vrijednost od 1.000.000.000 eura (devet nula ili milijardu eura), koja ima ima više novca na računima od prodajne cijene i koja ima potencijalni profit od 35 miliona eura godišnje, onda treba da ih proglasimo za nove ekonomske nevjerne Tome.

Ispade da Italijani prodaju dijamantsku koku koja vrijedi milijardu eura, na računima ima više novca nego što je prodajna cijena i koja ima potencijalan profit od 35 miliona eura godišnje.

.

.

Ipak, biće da je u pitanju sljedeće: 

  1. gubitak EPCG za 2016. godinu će biti 111 miliona eura čime “se stvaraju preduslovi da Bilansi za 2016.godinu budu izrađeni na zakonom zasnovan način, kako po Zakonu o računovodstvu i reviziji tako i po međunarodnom računovodstvenom standardu 16 koji tretira tu materiju”. Dakle, raniji bilansi godine nisu bili izrađeni na zakonom zasnovan način?!
  2. Investicija u izgradnju drugog bloka Termoelektrane će se finansirati upravo iz novca koji se nalazi na računima, jer se kreditni aranžmani odugovlače dok vrijeme za izgranju neumitno teče.

Ako su Italijani šašavi, dajte da ih tražimo; đe se oni izgube, valjalo bi ih pronaći makar i tuš baterijom.